"အားေပးလက္ခုပ္သံ"

တစ္ခါတုန္းက အေမတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ကေလးခုန္ေနတာေတြ႕ေတာ့ ဘာလို႔ခုန္တာလဲလို႔ ေမးတယ္။ သားကလကမၻာေရာက္ခ်င္လုိ႔ခုန္ေနတာလို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ သာမန္အေမဆုိရင္ စိတ္ကူးမေနနဲ႔ လံုး၀မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ ေျဖလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ေအာ္ေငါက္ခ်င္လည္း ေအာ္ေငါက္လိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီကေလးရဲ႕ အေမက လကမာၻေရာက္ရင္ အေမ့ဆီကို ျပန္လာဖုိ႔ မေမ့နဲ႔ဦးလုိ႔ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ တကယ္ပဲ လကမာၻကို ေရာက္သြားခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီ ကေလးရဲ႕ အမည္ကေတာ့ (ေနလ္းအဲမ္းစထေရာင္) ျဖစ္ပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ေကာင္းဆိုတာ အဲဒါကိုေျပာတာပါပဲ။ ကိုယ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က မိမိကိုဘယ္ေလာက္ထိ အားေပးသလဲ။ လူသားတုိင္းအၾကားခ်င္ဆံုး အသံဟာ ခ်ီးမႊမး္သံႏွင့္အတူ အားေပးလက္ခုပ္သံ ျဖစ္တယ္။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀က ေလးဘက္ေထာက္သြားတယ္။ ေနာက္အေမကဆြဲထူၿပီး ရပ္ႏုိင္ေပ့၊ ရပ္ႏိုင္ေပ့ဆုိၿပီး လက္ခုပ္တီးအားေပးတယ္။ ေန႔စဥ္ၾကားေနရတဲ့ အေမ့ရဲ႕ လက္ခုပ္ သံဟာ နားမွာစြဲလာခဲ့တယ္။ လက္ခုပ္သံၾကားရင္ကို ေလးဘက္သြားေနရာမွထၿပီး မတ္တပ္ရပ္ တယ္။
တစ္ခါတစ္ေလရပ္ရင္းနဲ႔ လဲသြားတယ္။ အေမကဆြဲထူၿပီး လက္ခုပ္တီးအားေပးတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ မတ္တတ္ရပ္လမ္းေလွ်ာက္လာႏုိင္ခဲ့တယ္။ လဲမွာေၾကာက္လုိ႔ လမ္းမေလွ်ာက္ဘူးဆုိလွ်င္ လမး္ေလွ်ာက္တတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘ၀ဆုိတာလည္း အေကြ႕အေကာက္မ်ားစြာ၊ အခက္အခဲအဖုအထစ္မ်ားစြာျဖင့္ ႀကံဳဆံုၾကရၿပီး အေကာင္းဆံုး ဘ၀ပန္းတုိင္ကို ကိုယ္စီလွမ္းတက္ခဲ့ၾကတာပဲျဖစ္တယ္။ အခက္အခဲျပႆနာေတြကို ျဖတ္ သန္းဖုိ႔ ေၾကာက္ရြ႔ံ႕ေနမယ္ဆုိရင္ ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ ပန္းတုိင္ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကို ရရွိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကသူမ်ားရဲ႕ လက္ခုပ္တီးသံၾကားခ်င္ရင္ ကိုယ္ကသူမ်ားကို မ်ားမ်ားအား ေပးလက္ခုပ္တီးၾကရမယ္။ ကိုယ္ကသူမ်ားကို လက္ခုပ္တီးအားေပးတတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုလည္းလက္လုပ္တီးအားေပးမဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္လက္ခုပ္ တဲီးအားေပးတာက လက္ႏွစ္ဖက္ပဲရွိတယ္ ဆုိေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုလက္ခုပ္တီးအားေပးမဲ့လူေတြ က်ေတာ့ ေထာင္ေသာင္းမ်ားစျြာေသာ လက္ခုပ္သံေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနတာကို သင္ကိုယ္ တုိင္ ရွိဦးမလား။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကိုယ့္ကိုနားလည္တဲ့ လူေတြရဲ႕ သြန္သင္အားေပးမႈရွိ မယ္ဆုိိရင္ အဖ်ားရဲ႕ လက္ခုပ္သံနဲ႕အတူ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ကို ေရာက္ရွိသြားမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

"ဘဲေက်ာင္းသားေလးႏွင့္ ႏြားေက်ာင္းသားေလးပံုျပင္္္ "

အခ်ိဳ႕ေသာလူေတြဟာ သူမ်ားေျပာစကားေတြကို သိပ္ကိုယံုလြယ္ၾကတယ္။ ေကာင္းတယ္ဆို ရင္ မေကာင္းလည္းလုိက္လုပ္ ၊ ေကာင္းတာကိို မေေကာင္းဖူးဆုိရင္ မလုပ္ၾကေတာ့ျပန္ဖူး။ လူဆိုတာဟာ ကိုယ့္အသက္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ကိုယ္ ရပ္တည္ေနတာျဖစ္လုိ႔ ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးျဖတ္ဥာဏ္ရွိရမယ္။ ေနာက္ကိစၥတစ္ခုကို လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း ကိုယ္ပိုင္ စူးစမ္း ဆင္ျခင္ျပီီးမွ ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္သင့္ပါတယ္ဆိုတာကို ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ေျပာျပဦးမယ္။
တစ္ခါတုန္းက ဘဲေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ဟာ ျမစ္ဆိပ္မွာဘဲေက်ာင္းေနတယ္။ ဘဲေတြ ဟာလည္းျမစ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေရကစားေနၾကတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ႏြားေက်ာင္းသားတစ္ ေယာက္က ႏြားအုပ္ႀကီးနဲ႔ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ ႏြားေက်ာင္းသားေလးက ဘဲေက်ာင္းသားကို လွမ္းၿပီး ေမးပါတယ္။ ေဟ့...ဘဲေက်ာင္းသား ဒီျမစ္ကို ဘယ္လုိျဖတ္ရသလဲ။ ငါ့ႏြား ေတြနဲ႔ျမစ္ကိုျဖတ္မလုိ႔ဆိုၿပီး ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘဲေက်ာင္းသားက “ျမစ္ကိုဘယလုိျဖတ္ရသ လဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ငါ့ဘဲေတြကော့ ေျခေထာက္တုိတိုေလးေတြနဲ႔ေတာင္မွ ျမစ္ကိုျဖတ္လုိိ႔ရ တယ္။ မင္းႏြားက ေျခေထာက္ အရွည္ႀကီးေတြပဲ။ ျမစ္ကိုပိုၿပီး ျမန္ျမန္ျဖတ္လုိ႔ရမွာေပါ့လုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္။ ႏြားေက်ာင္းသားလည္း ဘဲေက်ာင္းသားရဲ႕စကားကို သေဘာက်လက္ခံတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ တစ္ဖက္ကမ္းကို သြားခိုင္းလုိက္ပါေတာ့တယ္။ ႏြားေတြအားလံုးဟာ ျမစ္အ လယ္ေခါင္လည္းေရာက္ေရာ အားလံုးေရနစ္ေသကုန္ ပါေတာ့တယ္။ ႏြားေက်ာင္းသားဟာ ဗဟုသုတလညး္မရွိ၊ ေလ့လာဆည္းပူးမႈလည္းမရွိတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ႏြားေတြရဲ႕အသက္ ဆံုးရူံးသြားရတာပဲျဖစ္တယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္မည္သည့္အလုပ္ကိုမဆို မိမိကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ အက်ိဳးနဲ႔အေၾကာင္းကို အေသအခ်ာ စူးစမ္းဆင္ျခင္မႈမရွိပဲ သူမ်ားေျပာ စကားနားေယာင္ သူမ်ားေျပာသလုိ လိုက္လုပ္လုိ႔ကေတာ့ မိမိကိုယ္ကိုမပိုင္ပဲ သူမ်ားကသာ ပိုင္ဆုိင္သြားျပီး ႀကီးမားေသာဆံုးရူံးမႈေတြသာ ျဖစ္လာပါ လိမ့္မယ္။ မည္သည့္အလုပ္ကိုမဆို မည္မွ်လြယ္ကူေနပါေစ။ အရင္ဆံုးစူးစမ္းဆင္ျခင္ ေလ့လာ သံုးသပ္ၿပီးမွသာ လုပ္ေဆာင္သင့္တယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

"တြင္းနက္ထဲက်သြားတဲ့ ေမ်ာက္ႏွစ္ေကာင္ပံုျပင္္ "

အခ်ိဳ႕လူေတြဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမ်ား မိမိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကို မေကာင္းဖူး၊ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး၊ မရႏုိင္ေတာ့ဘူးလုိ႔ တစ္ဖက္သားကေျပာဆိုလုိက္တာနဲ႔ ဘာ လုိ႔ဆက္မၾကိိဳးစာေတာ့ပဲ ေနာက္ဆုတ္တက္္ၾကရတာလဲ။ ဒါကိုလည္းပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ ဥပမာ ေပးမယ္ေနာ္။
တစ္ခါတုန္းက ေတာနက္ထဲမွာေနတဲ့ ေမ်ာက္အုပ္ႀကီး တအုပ္ဟာ သူတို႔မေရာက္ဘူးတဲ့ ေတာႀကီးမ်က္မဲထဲမွာ ခရီးလွည့္လည္သြားလာေန ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိလွည့္ေနတုန္း သစ္ရြက္ ေတြ ဖံုးေနတဲ့ တြင္းနက္ႀကီးထဲကို သူတို႔အုပ္စုထဲက ေမ်ာက္ငယ္ႏွစ္ေကာင္ က်ေရာက္သြား ပါတယ္။ က်န္တဲ့ေမ်ာက္ေတြဟာ တြင္းႏႈတ္ခမး္မွာ ၀ိုင္းအံုၿပီးေတာ့ ေနၾကပါတယ္။ တြင္းႀကီး ဟာ ဘယ္ေလာက္နက္သလဲဆိုလွ်င္ က်သြားတဲ့ေမ်ာက္ႏွစ္ေကာင္းကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ပါ ဘူး။ တြင္းနႈတ္ခမ္းမွာရွိတဲ့ ေမ်ာက္ေတြက သူတိုိ႔အခ်င္းခ်င္းေျပာေနၾကပါတယ္။ မင္းတို႔ ႏွစ္ေကာင္ေတာ့သြားၿပီ၊ ဘယ္လုိမွ ျပန္တက္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ တြင္းထဲမွာပဲ ေသၾကရေတာ့ မယ္လုိ႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ တြင္းထဲမွာရွိတဲ့ “ေမ်ာက္” ႏွစ္ေကာင္က တြင္းႏႈတ္ခမ္းမွာ ေျပာေနၾကတဲ့ “ေမ်ာက္”ေတြရဲ႕ စကားကိုၾကားေပမဲ့ လ်စ္လ်ဴရူၿပိး သူတို႔မွာ အစြမ္းရွိသမွ်ႏွင့္ တြင္းႏႈတ္ခမ္းစီကို အတင္းခုန္တက္လာၾကပါေတာ့တယ္။ တြင္းႏႈတ္ခမး္စီက “ေမ်ာက္”ေတြက ဒါကိုျမင္ၾကတဲ့အခါမွာ သံျပိဳင္ေအာ္ၾကပါတယ္။ ေဟ့ေကာင္ေတြ...အဲဒီလုိ မလုပ္ၾကနဲပေလ၊ မင္းတို႔ေတာ့ ေသကုန္ၾကေတာ့မွာပဲ။ ဟာ...ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ေကာင္ေတြ မင္းတုိ႔ခုန္တက္ေန လုိိ႔လည္းတြင္းေပၚ ေရာက္လာႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ တက္မရတဲ့အတူတူ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ အေသခံလုိက္ၾကပါလားကြာ၊ မငး္တုိ႔ ဒီလုိခုန္တက္ေနေတာ့ ပင္လဲပင္ပန္းတယ္။ ကိုယ္လက္ ေတြလည္း နာတယ္။ အေမားလည္းဆုိ႔တယ္ ေသရမဲ့အတူတူ ေအးေအးေဆးေဆး အေသခံ လုိက္တာက ပိုမေကာင္းဘူးလားလုိ႔ ၀ိုင္းၿပီး အၾကံျပဳၾကတယ္။
အဲဒီလုိေျပာလြန္းမက ၀ိုင္းေျပာၾကေတာ့ တြင္းထဲက်ေနတဲ့ ေမ်ာက္ႏွစ္ေကာင္အနက္ တစ္ေကာင္ ကေတာ့ ၀ိုင္းေျပာတဲ့“ ေမ်ာက္” ေတြရဲ႕ စကားကို နားေထာင္ၿပီး တြင္းႏႈတ္ခမး္ေပၚ ေရာက္ဖို႔ဆက္ၿပီး မၾကိဳးစားေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီလုိမၾကိဳးစားပဲနဲ႔ စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္ရာ ေရာက္ေန တဲ့တြင္းတ၀က္ကေန ေအာက္ကိုျပဳတ္က်ၿပီး ေသသြားပါေတာ့တယ္။ က်န္တဲ့ေမ်ာက္တ ေကာင္ကေတာ့ တြင္းႏႈတ္ခမ္းက “ေမ်ာက္”ေတြရဲ႕ေျပာစကားကို နားမေထာင္ပဲ ရွိသမွ်စြမ္း အား အကုန္ထုတ္ၿပီး ႏွစ္ဆတိုးၿပီး ခုန္တက္ေနပါတယ္။ ဒီလုိတက္ေနတာကိုျမင္ေတာ့ မိတ္ေဆြ“ေမ်ာက္” ေတြက၀ိုင္းၿပီး ေအာ္ၾကျပန္တယ္။ ေဟ့ေကာင္ေတာ္ပါ ေတာ့... အသားနာခံၿပီး ခုန္တက္မေနပါနဲ႔ မင္းအခုလုိ ခုန္တက္လဲရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေသသာခံ လုိက္ပါ သူငယ္ခ်င္းဆုိၿပီး ၀ိုင္းေအာ္ေျပာၾကျပန္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ ခုန္တက္ေနတဲ့“ေမ်ာက္” ကေတာ့ထပ္ၿပီး ႏွစ္ဆတိုးေတာင္ ခုန္တက္လာျပန္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ တြင္းထဲက“ေမ်ာက္” ဟာ တြင္းႏႈတ္ခမး္ေပၚ ေရာက္လာပါတယ္။ ဒီလို ေရာက္လာတာေတာင္ မိတ္ေဆြ“ေမ်ာက္” ေတြကမေက်နပ္ၾကဘူး။ မင္းကြာငါတို႔တေတြ ဒီေလာက္တားေန ေျပာေနတာမၾကားဘူးလားကြလုိိ႔ ေမးလုိက္တယ္။ တြင္းထဲကတက္လာတဲ့ “ေမ်ာက္”က အေမားေျဖရင္းနဲ႔ သူ႔အေပါင္းအသင္းေမ်ာက္ေတြကိုရွင္းျပတယ္။ ငါ့နားက သိပ္မေကာင္းဘူးကြ၊ မင္းတို႔ေအာ္ေနတာဟာ ငါ့ကိုတားေနတာလားဆုိတာ ငါမသိဘူးကြာ၊ မင္းတုိိ႔က ငါ့ကို၀ိုင္းၿပီးတြင္းႏႈတ္ခမ္းေပၚေရာက္ေအာင္ ျမန္ျမန္တက္၊ ျမန္ျမန္တက္လုိ႔ အားေပးေနတယ္လုိ႔ ထင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အေပၚကိုေရာက္လာတာပဲလို႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ ဒါဟာ လူ႔ဘ၀လူေတြရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားျဖစ္ပံုနဲ႔ တြင္းႏႈတ္ခမး္ေပၚက “ေမ်ာက္“ေတြဟာ အတူတူပဲျဖစ္တယ္။ အေကာင္းထဲကေနအဆိုးထဲ ေရာက္သြားၾကၿပီဆုိလွ်င္ ေစတနာ ေကာင္း နဲ႔ေျပာသလုိလုိနဲ႔ ထပ္ၿပီး ထုိးနွက္ၾကပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို ေရေႏြးပူနဲပေလာင္းသတ္မွ ေသတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေရေအးေအးနဲ႔ တေပါက္ခ်င္းခ်သတ္ရင္လဲ ေသႏုိင္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕ စကားလံုးတစ္လံုးေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ကိုေသေစ၊ ရွင္ေစႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူ႔ဘ၀မွာေတြ႕ႀကံဳရမဲ့ အဓိကမိတ္ေဆြ သံုးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ပထမမိတ္ေဆြ၊ ဒုတိယမိတ္ေဆြ၊ တတိယမိတ္ေဆြဆိုၿပီး ရွိပါတယ္။ ပထမမိတ္ေဆြ အမ်ိဳးအစားက ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့လူူျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့လူနဲ႕ ေတြ႕ႀကံဳဆံုရၿပီဆုိလွ်င္ စိတ္ႏွလံုးခ်မ္းေျမ့ ရပါတယ္။ ဒုတိယမိတ္ေဆြ အမ်ိဳးအစားက ေတာ့ မုန္းတဲ့လူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မုန္းတဲ့လူနဲ႔ ေတြ႕ရေတာ့လဲ ကိုယ္ဟာသတိ ရွိတဲ့လူ-သတိၿမဲၿမံတဲ့သူ ျဖစ္လာရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ကိုယ့္ကိုမုန္းတဲ့သူဆုိတာ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္။ ကိုယ့္ခြ်တ္ယြင္း ခ်က္ကို အၿမဲၾကည့္ေနတတ္တယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္က အၿမဲသတိထား ေနရတယ္။ သတိထားေန ရင္းနဲ႔ သတိရွိတဲ့လူ ျဖစ္လာရတာပါပဲ။ တတိယလူတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ကိုယ့္ကိုဥေပကၡာျပဳတဲ့ သူမ်ိဳးပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္းရဲဆင္းရဲ ခ်မ္းသာခ်မး္သာ ဘာခံစားမႈမွမရွိပဲ ဥေပကၡာျပဳထားတတ္တယ္။ သူဟာ ရိုင္းပင္ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္တတ္တဲ့ လူမ်ားမဟုတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ ထားလုိ႔မရပါဘူး။ ဒီလုိလူမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕တဲ အခါမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ အားကိုးယံုၾကည္မင ျဖစ္လာရတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီမိတ္ေဆြ (၃) မ်ိဳးလံုးကို ေက်းဇူးတင္တတ္ရမွာပဲျဖစ္တယ္။
မိမိိရဲ႕စိတ္ထားက စိတ္သေဘာထား ျပည့္၀စြာထားတတ္မယ္ဆုိလွ်င္ ဘယ္လုိလူမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ေတြ႕ေတြ႕ကိုယ့္အတြက္ အက်ိဳးရွိေနမွာပဲျဖစ္တယ္။ အခက္အခဲ အက်ဥ္းအၾကပ္ အေႏွာင္အ ဖြဲ႕ေတြဟာ လူကို ေအာင္ျမင္တဲ့သူျဖစ္ေအာင္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီး ေပးတာပဲ ျဖစ္တယ္။ ေဘးေတြရန္ေတြ အႏၱရာယ္ေတြဟာလူကို သတိိရွိသူေစ့စပ္ေသခ်ာသူ၊ စိတ္ဓာတ္ႀကံ့ခိုင္သူ၊ ဇြဲလု႔ံလရွိသူ၊ ဦးေဆာင္ႏိုင္သူျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးတာပဲျဖစ္တယ္။ တခါတရံမွာ အဆိုးဆံုးဆိုတဲ့အရာေတြဟာ အေကာင္းဆံုးေနရာကိုေရာက္ ေအာင္ပို႔ေပးတတ္ တာမ်ိဳးေတြလဲရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မည္သည့္အခက္အခဲ ဒုကၡေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႕ေနရပါေစ။ အသက္မေသမခ်င္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိ၊ ၾကိဳးစားပိုင္ခြင့္ဆုိတာ ရွိေနစျမဲပါ။ မပစ္ခင္က်ည္ဆံကုန္ တာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ၾကပါေစနဲ႔။ မိမိအသက္မေသေသးသမွ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ ရွိေနပါတယ္ မိတ္ေဆြ။

"ေၾကာင္နဲ႔ၾကြက္ပံုျပင္ "

အခ်ိဳ႕လူေတြက မိမိအတြက္လုိအပ္ေနတဲ့ပညာကို တက္တဲ့သူထံမွာ သင္ယူရမွာ မေကာင္း တာေတြကို ေကာင္းမြန္လာေအာင္၊ မေအာင္ျမင္တာေတြ ေအာင္ျမင္လာေအာင္၊ မိမိဘ၀ ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ို သူတစ္ပါးထံမွာ မာနကိုခ် တပည့္အျဖစ္ေျပာင္းလဲ သင္ယူဖုိ႔ ဘာလုိ႔မ်ား အင္မတန္ ၀န္ေလးၾကတာပါလိမ့္ေနာ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔ ပံုျပင္ ေလးတစ္ပုဒ္ေျပာျပမယ္။
တစ္ခါတုန္းက အင္မတန္မွ လ်င္ျမန္ပါးနပ္တဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ဟာ ဗိုက္ဆာေနတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္ အစာလုိက္ရွာပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူ႔ေရွ႕က ၾကြက္တစ္ေကာင္က တြင္းတစ္တြင္းထဲ ကို ၀င္ေျပးသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ေၾကာင္က အဲဒီ ၾကြက္တြင္း၀နားမွာပဲ ၾကြက္ထြက္လာမယ့္အခ်ိန္ ကို ေစာင့္ေနပါတယ္။ ၾကြက္ကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ထြက္မလာရဲပါဘူး။ ေၾကာင္ကလည္း ဗိုက္ဆာေနၿပီ၊ တြင္းႏႈတ္မခမ္ကေန တေညာင္ေညာင္နဲ႔ ၾကြက္ ထြက္လာေအာင္ အသံေပး ေနတယ္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေၾကာင္သံၾကားတာနဲ႔ ၾကြက္က လန္႔ၿပီးထြက္လာမယ္ ထင္ထား တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ၾကြက္ကေၾကာင္သံၾကားေလ ထြက္မလာရဲေလပါပဲ ဒီအခါ ေၾကာင္ ကစဥ္း စားၿပီ အင္း...ငါဒီအတုိင္းေန႔တုိင္းေအာ္ေနရင္ေတာ့ ၾကြက္ထြက္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ငါေတာ့ ဒီလုိေနလုိ႔မျဖစ္ေတာ့ဖူး။ အျခားသူထက္ ပညာသြားသင္ဦးမယ္ဆိုၿပီး ထြက္သြားတယ္။ ပညာသင္ၿပီး ျပန္လာေတာ့ ၾကြက္ တြင္း၀မွာပဲ ျပန္ေစာင့္ေနပါတယ္။ တြင္း ထဲမ်ာရွိတဲ့ ၾကြက္ကလည္း အျပင္ဖက္မွာေၾကာင္ရွိိ၊ မရွိနားစြင့္ေနပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေခြးေဟာင္သံကို ၾကားလုိက္ပါတယ္။ ေခြးေဟာင္သံၾကားေတာ့ ၾကြက္က စဥ္းစားတယ္။ အင္း...ေခြးရွိလွ်င္ေတာ့ ေၾကာင္ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆုိိၿပီး အစာရွာဖုိ႔ ထြက္လာပါေတာ့ တယ္။ တြင္းႏႈတ္ခမ္း၀ေရာက္ေ၇ာ ေၾကာင္က ၾကြက္ကို ဖမး္ကိုက္လုိက္ပါတယ္။ ေၾကာင္က ၾကြက္ကို စားမယ္လုပ္ေတာ့ ၾကြက္ကေနၿပီး ေၾကာင္ကိုေျပာတယ္ ခဏေနပါဦး၊ ေၾကာင္ႀကီး ရယ္၊ ေမးပါရေစဦး၊ အေစာပုိင္းတုန္းက ေၾကာင္သံၾကားလုိ႔ ထြက္မလာဘူး။ အခုေခါးေဟာင္ သံၾကားလုိိ႔ထြက္လာတာျဖစ္တယ္။ ေၾကာင္ဆုိတာက ေခြးကို ေၾကာက္တဲ့အမ်ိဳး၊ ေခြးရွိရင္ ေၾကာင္ရွိမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိၿပီးေတာ့ က်ဳပ္ကထြက္လာတာ၊ ခင္ဗ်ားက ဒီေနရာကို ဘယ္လုိလုပ္ ၿပီး ေရာက္ေနတာလဲ လုိ႔ေမးလုိက္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာေၾကာင္ကေအး...ငါလဲသိတယ္၊ မင္းငါ့အသံၾကားလို႔ ထြက္မလာရဲဘူးဆုိတာကို ငါသိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီေၾကာင္ ေအာ္နည္း အတုိင္း ေအာ္ေနရင္ မင္းကိုစားရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ အစာငတ္ၿပီး ေသသြားႏိုင္တယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ငါကေခြးေဟာင္တဲ့ နည္းပညာကို သြားသင္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒီေခြးေဟာင္ နည္းပညာေၾကာင့္ ယခုလုိမင္းကို ဖမး္ႏိုင္တာပဲ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေၾကာင္ဟာ အရင္လုိပဲ ေအာ္ေနၿပီး အေတြးအေခၚေျပာင္းလဲကာ ေခါးေစာင္တဲ့ပညာကို သင္ယူခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူလုိခ်င္တာကို ရရွိခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္။ ယေန႔ေေခတ္လူေတြလည္း ငါးႀကီးက ငါးေသးကို ျမိဳတယ္ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚ ေျပာင္းၿပီး လ်င္တဲ့ ငါးက ေႏွးေကြးတဲ့ ငါးကို စားႏုိင္သလုိ ကိုယ့္ရဲ႕ အေတြးအေခၚဟာလည္း သမားရုိးက်အေတြးအေခၚေတြမွ ေျပာင္းလဲပစ္ရမယ္။ ေၾကာင္ေအာ္နည္းအတုိင္းတစ္သက္လ့ုး ေအာ္ေနလုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ ဘူး။ ေခြးေဟာင္နည္းပညာေလးလည္း တတ္ေအာင္ သင္ထားဖုိ႔လိုလာၿပီျဖစ္တယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ မိမိအတြက္ အမွန္လုိအပ္လာရင္ မည္သူ႔ထံကမဆုိ သင္ယူတက္ဖုိ႔လုိတယ္ေနာ္။

"သူေဌးႀကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ ထမင္းတစ္ထုပ္ "

မိမိဟာ က်န္းမာေရးေကာင္းမွ စိတ္ခ်မး္သာမႈရွိမယ္။ ကိုယ့္မွာ ေငြေၾကးေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိရွိ က်န္းမာေရးမေကာင္းးဘူးဆုိလွ်င္ ေငြေၾကးစည္းစိမ္ဥစၥာေတြဟာ အလကားပါပဲဆိုတာကို ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ ေျပာျပမယ္။
ဟိုတုန္း က အင္မတန္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀လွတဲ့ သူေ႒းႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ ေသြးခ်ိဳ၊ ဆီးခ်ိဳနဲ႔ ေလျဖတ္ ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘီးတပ္တြန္းလွည္းေပၚမွာထုိင္ၿပီး ေဆာင္းတြင္းအခါကာလ ေနပူဆာလႈံ ေနပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူ႔ရဲ႕အိမ္ေရွ႕သစ္ပင္ေအာက္မွာ သူေေတာင္း စားတစ္ေယာက္က သူ ေတာင္းလုိ႔ရတဲ့ ၾကက္သားထမင္း ထုပ္ႀကီးကို အေပၚေျမွာက္လုိက္၊ နမ္းလုိက္၊ အေေပၚ ေျမွာက္လုိက္၊ နမ္းလုိက္ လုပ္ၿပီးေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္ဒါကို သူေဌးႀကီးက အသာေလးၾကည့္ေန တယ္။ သူေတာင္းစားဟာ ထမင္းထုပ္ကို ရင္ခါင္ပိုက္ၿပီး ပက္ လက္လွန္အိပ္ခ်လုိက္ျပန္တယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာမွာလည္း ဒီေန႔ငါအရမ္းကံေကာင္းတဲ့ေန႔၊ အ ရမ္းေပ်ာ္ ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ေန႔ပဲဆိုတဲ့ ၀မ္းပန္းတသာ မ်က္ႏွာကိုေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။ အိပ္ေနရာက တစ္ခါျပန္ၿပီး ငုတ္တုတ္ထုိင္ လုိက္ျပန္တယ္။ ထမင္းထုပ္ကိုထပ္ၿပီး အေပၚေျမွာက္လုိက္ ျပန္တယ္။ ေရာဂါမ်ိဳးစံုေၾကာင့္စိတ္ ညစ္ေနရတဲ့ သူေ႒းဟာ သူေတာင္းစားကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္ေပ်ာ္သလုိလုိေတာင္ ျဖစ္လာမိတယ္။ သူေတာင္းစားဟာ ထမင္းထုပ္ကိုေျဖၿပီးေတာ့ တင္မလႅင္ေခြထုိင္ၿပီး အားရပါးရထုိင္စားပါ တယ္။
သူေ႒းႀကီးကလည္း သူေတာင္းစားထမင္းစားတာကိုၾကည့္ၿပီး စားခ်င္တဲ့စိတ္ကျဖစ္ကာ သြား ေရပါက်လာပါတယ္။ သူ႔ကိုယ္သူလည္း ျပန္စဥ္းစားပါတယ္။ ေၾသာ္...ငါဟာ ဒီျမိဳ႕မွာဆုိလွ်င္ အခ်မ္းသာဆံုး သူေဌးးႀကီျဖစ္တယ္။ ပစၥည္းဥစၥာေပါသလုိ အေျခြအရံလည္း ေပါတယ္။ ဒါေပ မယ့္ အဲ့ဒီစည္းစိမ္ခ်မ္းသာေတြဟာ ငါ့ကိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ငါ့ကိုက်န္းမာလာေအာင္ မလုပ္ ေပးႏုိင္ၾကဘူး။ အခုဆုိလွ်င္ ညည အိပ္မေပ်ာ္၊ လမ္းေလွ်ာက္လုိ႔က လည္းမရ၊ ထုိင္ေနျပန္ ေတာ့လည္း တစ္ကုိယ္လံုး ပိုးမႊားေတြကိုက္သလုိ ခံစားေနရတယ္။ အစားအေသာက္ဆိုရင္ လည္း မတည့္တာေတြကခပ္မ်ားမ်ား စားရတဲ့ အစာက်ျပန္ေတာ့လည္း စားလို႔မေကာင္းဘူး။ အကယ္၍သာ၊ ငါဟာက်မ္းမာလာခဲ့မယ္ဆိုလွ်င္ ဒီ သူေတာင္းစားလုိမ်ိဳးအားရပါးရ ထမင္းစား ႏုိင္ရမယ္ဆုိလွ်င္ သူေတာင္းစားဘ၀ႏ်င့္ သူေဌးဘ၀ႏွင့္လဲလုိ႔ရမည္ ဆုိလွ်င္ လဲလုိက္ခ်င္ပါ တယ္....တဲ့။ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ မက်န္းမာတဲ့ မ်က္ႏွာဟာ ၿပံဳးလုိ႔မရေတာ့ပါဘူး။ အၿပံဳး မရွိတဲ့မ်က္ႏွာဟာ အသက္ရွင္လွ်က္ ဘ၀ေသေနတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ က်န္းမာေရးကို နံပါတ္(၁) လုိ႔ထားလုိက္၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြကို သုည(၀) လုိ႔ထားလုိက္။ (၁) ရဲ႕ေနာက္မွာ သံုည(၀) ေတြဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား (၁) ဂဏန္းျပဳတ္သြား ၿပီဆုိလွ်င္ ေနာက္က သုည(၀) ေတြဟာတန္ဘိုး မရွိေတာ့ဘူး။ သူအဲဒီလုိ စဥ္းစားေနစဥ္မွာပဲ၊ သူေတာင္းစားဟာ သစ္ပင္ ေအာက္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီျဖစ္တယ္။
သူေဌးၾကီးဟာ သူေတာင္းစား ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာကိုၾကည့္ၿပီး သူအိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ လုိ႔ စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရတဲ့ ညေပါင္းမ်ားစြာကိုေတြးၿပီး ၀မ္းနည္ေနပါတယ္။ သူ႔ဘ၀ဟာ လမး္ေဘး မွာေနတဲ့သူေတာင္းစားေလာက္ေတာင္မွ ေကာင္းေကာင္းမစားရ၊ ေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရတဲ့ ဘ၀ပါလားလုိ႔ေတြးရင္း မ်က္၇ည္မ်ား အလိုလိုက်လာပါတယ္။ သူေတြးေနစဥ္မွာပဲ သူ႔ေရွ႕ျမင္ ကြင္းက သူေတာင္းစားဟာ အိပ္ေရး၀လုိ႔ အိ္ပ္ယာကႏိုးလာၿပီး အေၾကာအခ်င္ေတြဆန္႔ၿပီး သူ႔ကိုယ္ေပၚက ဖုန္ေတြခါၿပီး “သီခ်င္း” ေလးဆိုကာ သူေဌးႀကီးရဲ႕အိမ္ေရွ႕ သစ္ပင္ေအာက္ မွေန ၿပီး သူေတာင္းစားဟာ သူ႔ဘ၀သူေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ ထြက္ခြာသြားပါေတာ့တယ္။ စာဖတ္ သူအေနနဲ႔ အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္ကို ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုယ္လည္းဒီလုိအျဖစ္ အပ်က္မ်ိဳး ႀကံဳဆံုရဦးမွာျဖစ္တယ္။ လူရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာရင္ ေငြေၾကးေတြဘယ္ေလာက္ ျပည့္စံု ျပည့္စံု၊ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ က်န္းမာျခင္းဆုိတာ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္တဲ့က်န္းမာျခင္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခံႏုိင္ရည္ရွိတဲ့ က်န္းမာျခင္းကိုေျပာတာပါ။ ခံႏုိင္ရည္ရွိတယ္ဆုိတာ အိပ္ေရးပ်က္ခံႏုိင္ျခင္း၊ အဆာခံႏုိင္ျခင္း၊ အပင္ပန္းခံႏိုင္ျခင္းႏွင့္ ရာသီဥတုဒဏ္ ခံႏုိင္ျခင္းကိုေျပာတာပါ။ အဲဒီျပီးျပည့္စံု တဲ့ က်န္းမာျခင္းကို ရရွိႏိုင္ဖုိ႔ ဆိုတာက သုည(၀)ဆိုတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာရွိရုံနဲ႔မျပည့္စံု၊ သုည (၀) ကို တန္ဖုိးျမွင့္တင္ေပးႏိုင္တဲ့ က်န္းမာျခင္းဆုိတဲ့ (၁) ရွိမွသား သုည(၀) မ်ားလည္း တန္ဖိုးရွိ ေတာ့မည္မဟုတ္ပါလားမိတ္ေဆြ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဘ၀တိုးတက္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကရာမွာ သုည(၀) ကိုသာ ဦးစားေပးၿပီး (၁) ကိုဂရုမစိုက္ခဲ့ရင္ေတာ့ (၁) ဟာေရွ႕မွာရွိမွ သုည(၀) ကတန္ဖုိးရွိေနတာမုိ႔ က်န္းမာျခင္းကို လည္း (၁) ေနရာကေနထားတက္ဖုိ႔ အင္မတန္လုိအပ္ေၾကာင္းကို အလုပ္သာလုပ္ ေငြေတြသာ ကုန္းရွာေနၾကၿပီး က်န္းမာေရးကိုဂရုိမစိုက္ပဲ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြရွိခဲ့ရင္ သတိေပး လုိက္ပါတယ္။

"မင္းလဲ ခ်စ္ႏိုင္ရဲ႕လား "

> >
> > ေအးခ်မ္းတဲ့ ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔မွာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့
> > ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ အျမဲမခြါ တစ္တဲြတဲြပဲ ေန႔တိုင္း
> > ပင္လယ္ေဘးကို သြားျပီး ေနထြက္၊ ေန၀င္ခ်ိန္ကို သြားၾကည့္ၾကတယ္။ သူတို႔က
> > ျမင္သူတကာ အားက်တဲ့ စံုတဲြေလးပါ။
> >
> > ဒါေပမဲ့ တစ္ေန႔မွာ မေတာ္တဆ ကားတိုက္မႈေၾကာင့္ ေကာင္မေလး အျပင္းအထန္
> > ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရျပီး ေမ့ေမွ်ာသြားခဲ့တယ္။ အိပ္ရာထဲမွာပဲ ျငိမ္သက္စြာ
> > လဲေလ်ာင္းေနရတယ္။ ေန႔ဖက္ဆိုရင္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးနားမွာေနျပီး
> > သူ႔နာမည္ကို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေခၚတယ္။ ညဖက္ဆိုရင္ ဘုရားေက်ာင္းသြားျပီး
> > ေကာင္မေလး က်န္းမာလာေစဖို႔ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းတယ္။ အခ်ိန္ေတြ တေျဖးေျဖး
> > ကုန္လြန္သြားခဲ့ျပီး ေကာင္ေလးခမ်ာ ငုိရလြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတြေတာင္
> > ခမ္းလုနီးေနျပီ။ ေကာင္မေလးက ေမ့ေမွ်ာေနဆဲပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္ေလး
> > လက္မေလွ်ာ့ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းျမဲ ဆုေတာင္းတယ္။
> >
> > ဒီလိုနဲ႔ တစ္ညမွာ ဘုရားသခင္က ေကာင္ေလးရဲ႔ မေလွ်ာ့တဲ့ ဇဲြနဲ႔
> > ေကာင္မေလးအေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရားေၾကာင့္ သူ႔အေပၚ သနားသက္၀င္ျပီး
> > ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုေပးလိုက္တယ္။ ဘုရားသခင္က ေကာင္ေလးကို " ေကာင္မေလးရဲ႔
> > အသက္ကို ကိုယ့္ဘ၀နဲ႔ လွဲလွယ္ႏိုင္မလား" လို႔ ေမးတယ္။ ေကာင္ေလးက
> > ေတြေ၀မေနဘဲ လဲွလွယ္ႏိုင္ေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖတယ္။
> >
> > "ဒါဆိုေကာင္းျပီ။ ေကာင္မေလး အျမန္ႏႈိးလာဖို႔ အသင္ ပုစဥ္းဘ၀နဲ႔
> > သံုးႏွစ္အသြင္ေျပာင္းရမယ္။ သေဘာတူႏိုင္လား" လို႔ ဘုရားသခင္က ေမးျပန္တယ္။
> > ေကာင္ေလးက မဆိုင္းမတြဘဲ သေဘာတူေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
> >
> > မိုးလင္းတာနဲ႔ ေကာင္ေလးဟာ ပုစဥ္းတစ္ေကာင္ အသြင္ေျပာင္းသြားခဲ့တယ္။
> > ပုစဥ္းေလးက ေဆးရံုဖက္ကို အလွ်င္အျမန္ ပ်ံလာတယ္။ လူနာခန္းထဲ ၀င္ၾကည့္ေတာ့
> > ေကာင္မေလးက ႏိႈးေနျပီး ဆရာ၀န္တစ္ဦးနဲ႔ စကားေျပာေနတာကို ေတြ႔တယ္။
> > သူတို႔ေျပာေနတာေတြကို ပုစဥ္းက မၾကားရဘူး။ တစ္ပတ္၊ ႏွစ္ပတ္ေနေတာ့
> > ေကာင္မေလး က်န္းမာလာျပီး ေဆးရံုက ဆင္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမေပ်ာ္ဘူး။
> > ေနရာအႏွံ႔ ေကာင္ေလးကို လိုက္စံုစမ္းတယ္၊ လိုက္ရွာတယ္။ ေကာင္ေလး
> > ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း ဘယ္သူမွ မသိၾကဘူး။ ေကာင္ေလးက ပုစဥ္းအသြင္နဲ႔
> > ေကာင္မေလးေဘးမွာ ရစ္၀ဲ ပံ်သန္းေနေပမဲ့ ေကာင္မေလးကို သူေခၚလို႔ မရဘူး။
> > ေပြ႔ဖက္လို႔ မရဘူး။ ေကာင္မေလးကိုပဲ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ရတယ္။
> >
> > ဒီလိုနဲ႔ ေႏြရက္ေတြ တေျဖးေျဖး ကုန္လြန္ျပီး ေဆာင္းဦးကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။
> > ေဆာင္းေလညင္းေတြေၾကာင့္ သစ္ရြက္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြကုန္တယ္။ ပုစဥ္း
> > ဒီေနရာက ခြာရေတာ့မယ္။ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အျဖင့္ ေကာင္မေလးရဲ႔
> > ပုခံုးထက္နားကို သူအရဲစြန္႔ျပီး သြားနားလိုက္တယ္။ ႏူးညံ့တဲ့ ေတာင္ပံနဲ႔
> > ေကာင္မေလးရဲ႔ ပါးျပင္ကို ထိလိုက္တယ္။ ေသးငယ္တဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ႔
> > ပုခံုးသားကို ႐ႈိက္နမ္းလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလး သတိမထားမိခင္မွာ သူတိတ္တဆိတ္
> > ထပံ်လာခဲ့တယ္။
> >
> > မ်က္စိတမွိတ္အတြင္းမွာပဲ ေႏြဦးရာသီကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေႏြေရာက္တာနဲ႔
> > ခ်က္ခ်င္းပဲ ပုစဥ္းဟာ ေကာင္မေလးနားကို အေရာက္ပ်ံသန္းလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့
> > သူရင္းႏွီးတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႔ေဘးမွာ ခန္႔ညားတဲ့ သူစိမ္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို
> > သူ ေတြ႔လိုက္ေတာ့ ပ်ံသန္းေနတဲ့ သူ႔ေတာင္ပံေတြ ေလဟာနယ္ တ၀က္တပ်က္မွာ
> > အရပ္တန္႔ခံလိုက္ရတယ္။
> >
> > လူေတြက ေကာင္မေလး ကားတိုက္ခံရတာ ဒဏ္ရာေတြ ဘယ္ေလာက္ ျပင္းထန္ေၾကာင္း၊
> > ဒဏ္ရာေတြကို ကုသေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ဟာ ေကာင္မေလးအေပၚ ဘယ္ေလာက္ ဂ႐ုစိုက္ေၾကာင္း၊
> > သူတို႔ရဲ႔ အခ်စ္ေတြက စံတင္ထိုက္တဲ့အေၾကာင္း၊ ေကာင္မေလး ဘ၀က အရင္လို
> > ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ ေနျပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာသံေတြကို
> > ပုစဥ္းၾကားလိုက္ရတယ္။ ပုစဥ္း ရင္ကဲြရျပန္တယ္။ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးနဲ႔
> > ေကာင္မေလး ပင္လယ္ေဘးသြားျပီး ေန၀င္၊ ေနထြက္ၾကည့္တာကို သူအျမဲေတြ႔ေနရေပမဲ့
> > တစ္ခါတေလ ေကာင္မေလးရဲ႔ ပုခံုးထက္မွာ ခဏသြားနားတာကလဲြလို႔ သူဘာမွ
> > မတတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
> >
> > ပုစဥ္းေလးဟာ ရင္ထဲက ေ၀ဒနာေတြကို ၾကိတ္မွိတ္ခံစားရင္ ဒီႏွစ္ေႏြဟာ
> > ခါတိုင္းေႏြထက္ ပိုရွည္လွ်ားေနတယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ေကာင္မေလးနားမွာ
> > ရစ္၀ဲပ်ံသန္းဖို႔လည္း သူမွာ ခြန္အားေတြ ဆုတ္ေလ်ာ့ေနတယ္။
> > ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ႔ တီးတိုးစကားေျပာသံနဲ႔ ရယ္သံေတြက သူ႔ကို
> > အသက္႐ႈက်ပ္ေစတယ္။
> >
> > သံုးႏွစ္ေျမာက္ ေႏြရာသီမွာေတာ့ ပုစဥ္းဟာ ေကာင္မေလးကို ခဏခဏ
> > သြားမၾကည့္ေတာ့ဘူး။ သူနားေနက် ေကာင္မေလးရဲ႔ ပုခံုးကို ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက
> > တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႔ဖက္ထားတယ္။ သူ႔ေတာင္ပံနဲ႔ ထိေနက် ေကာင္မေလးရဲ႔
> > ပါးျပင္ဟာလည္း ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက တယုတယနမ္းေနတယ္။ ပုစဥ္းရင္ကဲြတစ္ေကာင္က
> > သူ႔တို႔ေဘးမွာ ရစ္၀ဲေနတယ္ဆိုတာကို ခ်စ္တင္းေႏွာျပီး ၾကည္ႏႈးေနတဲ့
> > သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ သတိထားမိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေကာင္မေလးကလည္း အတိတ္ဆိုတာကို
> > လံုး၀ သတိေမ့သြားခဲ့ျပီေလ။
> >
> > သတ္မွတ္ထားတဲ့ (၃)ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကိုေရာက္ဖို႔ တစ္ရက္အလိုမွာ
> > ေကာင္မေလးနဲ႔ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးတို႔ လက္ထပ္လိုက္ၾကတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းထဲ
> > သူပ်ံ၀င္ျပီး ေကာင္မေလးရဲ႔ ပုခံုးထက္မွာ နားလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးနဲ႔
> > ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးရဲ႔ ဘုရားသခင္ထံ သစၥာခံယူေနတဲ့ အသံကို သူၾကားလိုက္တယ္။
> > ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးရဲ႔ လက္ကို လက္ထပ္လက္စြပ္ စြပ္ေပးျပီး
> > နမ္းလိုက္တာကို သူေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ သူ႔ပါးျပင္ငယ္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ
> > စီးက်လာခဲ့တယ္။
> >
> > "အသင္ ေနာင္တရျပီလား" ဘုရားသခင္က ပုစဥ္းကို ေမးတယ္။
> > "ေနာင္တ လံုး၀မရပါဘူး" မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ရင္း သူျပန္ေျဖတယ္။
> > "မနက္ျဖန္ဆို လူ႔ဘ၀အသြင္ ေျပာင္းလို႔ရျပီ" ဘုရားသခင္က ေျပာေတာ့ ပုစဥ္းက
> > ေခါင္းခါျပီး "ပုစဥ္းအျဖစ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တစ္သက္လံုး ေနပါရေစေတာ့။
> > တစ္ခ်ဳိ႔ကံတရားက လက္လြတ္ဆံုး႐ံႈးဖို႔ စီရင္လာျပီးသားပါ။ တစ္ခ်ဳိ႔ဖူးစာက
> > ေပါင္းစပ္ဖို႔ ကံပါမလာခဲ့ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တာ ရယူပုိင္ဆိုင္မွ
> > မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ရယူပိုင္ဆိုင္ျပီးရင္ေတာ့
> > ေကာင္းေကာင္း တန္ဖိုးထား ခ်စ္တတ္ရမယ္"
> >
> > သင့္ရဲ႕ ပုခံုးေပၚမွာေရာ ပုစဥ္းေလးတစ္ေကာင္ နားခဲ့ဖူးသလား....?
> > သင္ေကာ ပုစဥ္းေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသလား......?

" လူသားတို ့ၾကီးပြားတိုးတက္ေရး က်င့္စဥ္ "

ကမာၻေပၚတြင္ေပၚထြန္းခဲ့ၾကေ သာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တုိ႔က ေလာကလူသားတုိ႔ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေရးအတြက္ မိမိတို႔အျမင္ မိမိတုိ႔႐ႈ႕ေထာင့္အသီးသီးက ေန ေဟာေျပာညႊန္ျပခဲ့ၾကပါသည္။ ထုိဘုရားတုိ႔တြင္ အိႏၵိယတြင္ေပၚထြန္းခဲ့ေသာ ေဂါတမဗုဒၶသည္ ပစၥဳပၸန္လက္ေတြ႔ ေလာကႀကီးပြားခ်မ္းသာတုိးတက ္ေရး၊ တမလြန္ဘ၀ႀကီးပြားခ်မ္းသာတိုးတက္ ေရး၊ ေနာက္ဆံုး ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးတုိ႔အတြက္ နည္းလမ္းမ်ား၊ က်င့္စဥ္မ်ားကို သုတၱန္ေဒသနာေတာ္ျဖင့္တစ္မ် ိဳး၊ ၀ိနည္းေဒသနာျဖင့္တစ္သြယ္၊ အဘိဓမၼာနည္းျဖင့္တစ္ဖံု နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ လမ္းညႊန္ေဟာ ၾကားခဲ့ပါသည္။ ေဂါတမဗုဒၶက"အတၱဟိ အတၱေနာ နာေထာ" မိမိကိုယ္ကုိ အားကိုလုပ္ပါ၊ ဆုေတာင္း၍မရ လုပ္မွရမည္။ လုပ္ရာတြင္ကံ၊ ဉာဏ္၊ ၀ိရိယ၊ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ လံု႔လ၀ိရိယျဖင့္ ကံဆုိေသာ အလုပ္ကို ႀကိဳးစားလုပ္ပါ။ ဤသို႔လုပ္ေဆာင္ေသာသူသည္ ပစၥဳပၸန၊္ တမလြန္ ဘ၀သံသရာ အဆက္ဆက္တုိ႔၌ ေကာင္းက်ိဳးအစဥ္အဆက္ ရရွိခံစားရၿပီး ေနာက္ဆံုးခ်မ္းေျမ႕ၿငိမ္းေ အးရာ နိဗၺာန္သို႔ေရာက္မည္ဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။ ဘ၀တုိးတက္ႀကီးပြားေရးအတြက္ က်င့္စဥ္ (၇)ခ်က္မွာ-
(၁) ထၾကြလံု႕လရွိရမည္။
(၂) သတိရွိရမည္။
(၃) စင္ၾကယ္ေသာကိုယ္မႈ၊ ႏႈတ္မႈ၊ ၾကံစည္မႈ ရွိရမည္။
(၄) စူးစမ္းဆင္ျခင္ စီစစ္၍ ျပဳလုပ္တက္ရမည္။
(၅) ေစာင့္စည္းေသာဣေျႏၵရွိရမည္ ။
(၆) တရားသျဖင့္ အသက္ေမြးရမည္။
(၇) မေမ့မေလ်ာ့ရွိရမည္။

flower ထၾကြလံု႔လလံုမွဳ
ေလာကီေလာကုတ္ႏွစ္ျဖာေသာ အက်ိဳးစီးပြားကို အလိုရွိၾကေသာ သူတုိ႔သည္ ထၾကြလံု႔လရွိမႈ၊ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္မႈ၊ အားထုတ္ထက္သန္မႈမ်ား ရွိရန္အထူးလိုအပ္လွပါသည္။ ပ်င္းရိေသာသူအား အဘယ္မွာ အတက္ပညာတက္ပါအံ့နည္း။ အတက္မရွိေသာသူအား ဥစၥာဘယ္မွာ ရပါအံ့နည္း။ ဥစၥာမရွိေသာသူအား အေဆြခင္ပြန္း အဘယ္မွာရပါအံ့နည္း။ အေဆြခင္ပြန္းမရွိေသာ သူအား ခ်မ္းသာအဘယ္မွာ ရပါအံ့နည္း။ ခ်မ္းသာမရွိေသာသူအား ေကာင္းမႈအဘယ္မွာရွိပါအံ့နည ္း။ ပညာရွာရာတြင္ျဖစ္ေစ။ ဥစၥာရွာရာတြင္ျဖစ္ေစ၊ ကုသိုလ္ရွာရာတြင္ျဖစ္ေစ၊ လံု႔လ၀ီရိယ ဇြဲသတၱိသည္ လိုအပ္သည္သာျဖစ္ပါသည္။ ထုိသို႔ရွိပါမွ ဥစၥာခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ၊ လူခ်မ္းသာ၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာတုိ႔ကို ရရွိခံစား ၾကရပါမည္။

flower သတိရွိျခင္း၊
သတိဟူသည္ ပုိသည္မရွိ၊ လိုသည္သာ ရွိပါသည္။ မိမိ၏လုပ္ငန္းတစ္ခုေကာင္း၊ မေကာင္း၊ သင့္၊ မသင့္၊ ေတာ္၊ မေတာ္၊ ျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္ကို စိစစ္ေဆာင္ရြက္ၾကရာ၀ယ္ သတိတရားသည္ အလြန္လိုအပ္ပါသည္။ သတိမမူ ဂူမျမင္၊ သတိမူေတာ့ ျမဴျမင္သည္ဟူ၍ ပညာရွိတုိ႔ ဆိုထားပါသည္။ မတက္ကၽြမ္း၊ နားမလည္ေသးေသာအလုပ္မ်ားကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ၾကရာ၀ယ္ တက္ကၽြမ္းနားလည္မႈရရွိေအာင ္ သတိထား၍ ၾကည့္႐ႈေလ့လာစူးစမ္ ဆင္ျခင္ရပါသည္။ ဗိုလ္ငါးပါးတြင္ အထိန္းအခ်ဳပ္အင္အားအျဖစ္ အၿမဲလိုအပ္ေနေသာ လက္ကိုင္စြဲတရား ျဖစ္ပါသည္။

Arrow စင္ၾကယ္စြာေဆာင္ရြက္ျခင္း၊
ဘ၀၏ပညာေရး၊ ႀကီးပြားေရး၊ တုိးတက္ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေရးအ တြက္ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ မ်ားသည္ အဓိကအေရးႀကီးဆံုးေသာ ေသာ့ခ်က္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံတုိ႔ျဖင့္ စင္ၾကယ္စြာ မွန္မွန္ကန္ကန္ေဆာင္ရြက္သူမ်ားသ ည္ ေကာင္းေသာအက်ိဳးေက်းဇူးကို ရရွိရာတြင္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္မွရတက္ပါသည္ ။ သို႔ေသာ္အက်ိဳးေပးခ်ိန္ေရာက္ေသာ ္ ၾကာရွည္စြာ အက်ိဳးေပးတက္ေသာ သေဘာရွိပါသည္။ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ စင္ၾကယ္စြာမရွိ ေကာက္က်စ္လိမ္ညာ၍ ျပဳမူ၊ ေျပာဆုိ၊ ၾကံစည္သူတို႔သည္ တစ္ခါတစ္ရံ အေပၚယံ တခဏခ်င္းအားျဖင့္ အက်ိိဳးရရွိသည္။ အက်ိဳးေပးေကာင္းသည္ဟု ဆုိႏိုင္ေသာ္လည္း ၾကာရွည္မခံေပ၊ အက်ိဳးေပးမၿမဲပါ။ ေရရွည္အားျဖင့္ အခံရဆုိးေသာ စိတ္ညစ္စိတ္ဆုိး ဖြယ္ရာသာယာမႈမရွိေသာ ဆုိးက်ိဳးကိုသာ ရရွိပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တခဏ အက်ိဳးကိုသာ မၾကည့္ရ။ ေရရွည္အက်ိဳးကိုၾကည့္၍ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဒုစ႐ိုက္တုိ႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ရ မည္ဟူ၍ ဗုဒၶကေဟာၾကားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ လူ၏စိတ္သည္ "ပါပသၼိ ံရမတိ မေနာ" မေကာင္းမႈ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္တက္သည္ျဖစ္၍ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ စင္ၾကယ္ဟန္ ေျဖာင့္မတ္ဟန္ရွိ ေသာ္လည္း မေနာကံမႈကား ေျဖာင့္မတ္ရန္ ခဲယဥ္းလွပါသည္။ လိမ္ညာေကာက္က်စ္ေသာ စိတ္၊ သူတစ္ပါးကို မနာလုိေသာစိတ္၊ သူတစ္ပါးကို မရေစခ်င္၊ မိမိသာရလိုေသာ ၀န္တုိစိတ္၊ ေထာင္လြားေသာစိတ္တုိ႔သည္ အျပင္ကမျမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း မ်က္စိတ္တမိွတ္ လွ်ပ္တျပက္ အတြင္းျဖစ္ေပၚတက္သျဖင့္ စိတ္စင္ၾကယ္မႈကို အထူးသတိထားၾကရသည္။

flower စူးစမ္းဆင္ျခင္ျခင္း၊
အခ်ိန္အခါႏွင့္ အေျခအေနကို စပ္ဟပ္၍ စိစစ္စူးစမ္းဆင္ျခင္ျခင္းသ ည္ အခက္အခဲ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ၿပီး လိုအပ္ေသာအက်ိဳးေက်းဇူးကို ရရွိႏိုင္ပါသည္။ အဘိဓမၼာသဘာ၀အရ ပညိေျႏၵေစတသိတ္ႏွင့္ယွဥ္၍ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ရန္ျဖစ္ပါသည ္။ ပညာေစတသိတ္ရွင္သန္အား ျပင္းေစရန္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္း လူလိမၼာမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ၍ ပညာဗဟုသုတတုိ႔ကို ဆည္းပူးထားရပါမည္။ ထုိသုိ႔ပညာရွိၿပီး ပညာႏွင့္ စူးစမ္းဆင္ျခင္တက္ေသာ္ မိမိလိုအပ္ေသာ အက်ိဳးမ်ား ၿပီးစီးေစႏိုင္ပါသည္။

flower ဣေျႏၵေစာင့္စည္းျခင္း၊
သက္ရွိသတၱ၀ါတုိ႔တြင္ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ၊ ကုိယ္၊ စိတ္ဟူေသာ ဣေျႏၵ(၆)ပါးရွိသည္။ ပစၥဳပၸန္ဘ၀ ေနာင္တမလြန္ ဘ၀သံသရာ အဆက္ဆက္ ဘ၀ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားက ို ရရွိခံစားၾကေသာသူတုိင္း ဣေျႏၵ(၆)ပါးကို သူ႔ေနရာႏွင့္သူ ထိန္းကြပ္ေစာင့္စည္းတက္ရပါ မည္။ အေရးႀကီးေသာ လုပ္ငန္းကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္အတြင္း အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အရသာ၊ အေတြ႕အထိအာ႐ံုတုိ႔ကို တပ္မက္မႈနည္းႏိုင္သမွ် နည္းပါးရပါမည္။ တစ္ဘက္က ထုိအာ႐ံုမ်ားကို စြဲမက္လိုက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ထဲ မိမိလုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားအေပ ၚ၌ စူးစိုက္မႈအားနည္းသြားတက္၍ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္မႈ ေႏွာင့္ေႏွးသြားတက္ပါသည္။

flower တရားသျဖင့္အသက္ေမြးျခင္း၊
မတရားသျဖင့္ အသက္ေမြးမႈတြင္ တစ္ခါတစ္ရံအက်ိဳးတရားကား ရလြယ္ေကာင္း၏။ သို႔ေသာ္ ၾကာရွည္မခံပါ။ ျမန္ျမန္ပ်က္စီးႏိုင္ပါသည္ ။ မတရားျပဳထားက စိုးရိမ္ပူပန္ရသည္။ မိမိျပဳေသာ မေကာင္းမႈကံက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ မေကာင္းက်ိဳးျပန္ေပးမည္သာျဖစ္သည ္။ မိမိကာယ၊ ဉာဏ လုပ္အားျဖင့္ ထုိက္သင့္ေသာအက်ိဳးအျမတ္ကိ ုသာ ယူရပါမည္။ အျပစ္ရွိ၍ အေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ေစေသာ အကုသိုလ္လုပ္ငန္းႏွင့္ အႏိုင္အထက္ျပဳ၍ မတရားျပဳကာ စားသံုးျခင္း၊ ေခါင္းပံုျဖတ္အျမတ္ႀကီးစားျခင္း ၊ လုပ္အားစိုက္မထုတ္ဘဲ အေခ်ာင္ခိုေရသာလိုက္၍ အက်ိဳးအျမတ္ကုိ အဓမၼရယူျခင္းသည္ မတရားေသာ အသက္ေမြးမႈမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္ ။ ယခင္ေကာင္း၍ ယခုေကာင္းသည္။ ယခုေကာင္းမွေနာင္ေကာင္းမည္ ဟု ဆုိသကဲ့သို႔ ယခုပစၥဳပၸန္လုပ္ရပ္မ်ားက အျပစ္ကင္း၍ ေကာင္းက်ိဳးေပးႏိုင္ေသာ ကုသိုလ္လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္လွ ်င္ ေနာင္အခါအက်ိဳးေပးရာတြင္လည ္း ေကာင္းက်ိဳးမ်ား ရႏိုင္ပါသည္။

flower မေမ့မေလ်ာ့ျခင္း၊
ပညာရပ္မ်ားကို ေလ့လာဆည္းပူးေနေသာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားသည္ လည္းေကာင္း၊ ကၽြမ္းက်င္မႈလုပ္ငန္းရပ္မ် ား စူးစမ္းရွာေဖြ မွတ္သားရေသာ ပညာရပ္မ်ား၊ အသက္ေမြး၀မ္း ေက်ာင္းပညာရပ္မ်ားကို ေလ့လာေနေသာ လုပ္သားမ်ားတုိ႔သည္လည္းေကာ င္း၊ မိမိလုပ္ငန္းဆုိင္ရာ သင္ၿပီး၊ တက္ၿပီး၊ သိၿပီးေသာအခ်က္လက္မ်ား မေမ့မေလ်ာ့ေစရန္ သတိမူေနေစရန္ အေလ့အက်င့္ ျပဳဖန္မ်ားေနရပါမည္။ ကၽြမ္းက်င္မႈရွိေအာင္ ထပ္ခါတလဲလဲ ေလ့က်င့္ျပဳလုပ္ရပါမည္။ ေလာကတြင္ မတက္ကၽြမ္းေသးေသာ ပညာရပ္မ်ား၊ နားမလည္ေသးေသာ လုပ္ငန္းမ်ား ဆက္လက္ေလ့လာစရာ သိစရာပညာရပ္မ်ား မ်ားစြာရွိေနပါသည္။ ထုိအရာမ်ားကို တက္ကၽြမ္းနားလည္ႏုိင္သမွ် တက္ကၽြမ္းနားလည္ေစရန္ ဂ႐ုျပဳမွတ္သားရမည္။ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ မေနရပါ။ အၿမဲမေမ့မေလ်ာ့ေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ သင္ယူေနရပါမည္။